آشفتار

پست مطلب جدید!

ashoftar — Thu, 15 Oct 2009 02:03:21 GMT

مرگ دنباله دارم اینجا

ادامه در شعرهای آینده می افتم

با خود مرده ای ادامه دارم

اگر به قتل برسم

تنها پلیس و خانواده ام را درگیر کرده ام

خودم؟ اتفاقی در اشیا

از بغل گوشم می گذرم

بر تخت بیمارستان

می خندم به سکوت مسخره ی کوما

و چشم های شما

پنجره را باز کن پرستار

بگذار باد در بوی کاج ها مرا به خانه ام ببرد

و مطمئن باش

ازخبر قتل خود نمی میرم.

درآمدن-به-وجودِ توپولوژی

ashoftar — Thu, 17 Sep 2009 05:04:18 GMT

مانیفست شعر بصری ِ جسیکا سمیت (Jessica Smith)

جسیکا سمیت زاده بیرمنگام، آلاباما کارشناس ادبیات تطبیقی و زبان انگلیسی، از دانشگاه SUNY Buffalo تحصیل را در رشته تئوری زبان وبا ارائه تز "دلوز و سیاست آوا در کافکا و دوراس" (Deleuze and the Politics of Sound in Kafka and Duras این اثر خواندنی در سایت Lulu.com قابل دسترسی است) ادامه داد.با پروژه های مختلف ادبی در دانشگاه کار کرد و پس از سفر به اروپا به وطن برگشت و دکترای خود در ادبیات انگلیسی را نیمه کاره گذاشت. وی اکنون در بوفالو پروژه ادبی Outside Voices را مدیریت می کند که نشریه و صفحه های آن لاین گوناگونی را شامل می شود. از او آثار و کتاب های گوناگونی در شعر بصری، شعرتجسمی و بوطیقای شعر بصری و نقد شعر منتشر شده و به چندین زبان نیز ترجمه شده است. آثار وی بیشتر ارائه شعر تجربی و بخصوص شاخه ی Visual Poetry است و همچنین تجربه هایی در شعری فانتزی وار "شعر لمسی"Tactile Poetryکه چهره جدیدی از شعر تجربی را به نمایش می گذارد.
اثر سه بعدی او به نام poetry plastique در نمایشگاههایی در اروپا و آمریکا به نمایش درآمده است.
مانیفست (Manifest) شعری او حاوی گزاره های خواندنی و قابل تاملی است که بیشتر بر استفاده از قابلیت های پنهان صفحه و واژه و فضای فیزیکی این دو و پیمایش همزمان آنها در رسیدن به مکان شناسی (Topology)، در آفرینش خیال شاعرانه تاکید دارد. تاکید او بر ارائه ی فهرست وار (Index) گزاره ها نوعی از گزین گویه ی قابل بسط را معرفی می کند که با نام مانیفست (با در نظر گیری معانی متعددی که دارد: اعلان، آگهی، اظهارنامه، آشکار، هویدا) در واقع آشکارگی بیانی این نوع شعر (Visual) را در گشودگی و رهایی و ساحت سازی برای خیال در ذهن مخاطب معرفی می کند. چیزی که در شعری مانند Relation به زیبایی جلوه می کند.
نمونه آثار(پی دی اف) :
Blueberries
Butterflies
Relation
بیشتر در باره جسیکا سمیت looktouch.

مانیفست

1. شعر یک فضای توپولوژیک است.

1.1 شعر در یک فضای توپولوژیک واقع شده است.

1.1.1 فضای"سپید" صفحه "سپید" نیست.

1.1.1.1 سبک است. فعال است. واژه ها شاید در یک جا باشند

یا به جای دیگری تغییر مکان دهند.

1.1.1.2 متخلخل است. لرزان است. وازه ها شاید در صفحه بیفتند یا

بر صفحه بشکنند.

1.1.1.3 اسفنجی است. جاهای مختلف در صفحه وزن و جاذبه های

متفاوتی دارند. و این بر جایابی واژه ها اثر می گذارد.

1.1.2 واژه ها براساس فعالیت جغرافیایی شان ممکن است غیرقابل تشخیص بشوند.

1.1.2.1 معنا دومین چیزی است که به چشم می آید

1.1.2.1.1 معنا باید در جستجوی گنج در صفحه گردآوری شود.

1.1.2.1.2 معنا یکی از همه ی نقشه های ممکن بر صفحه است.

1.1.2.1.3 معنا تنها در سطح صفحه امکان پذیر است.

1.1.2.1.3.1 توپولوژی صفحه معنا را مقدر می کند.

1.1.2.1.3.2 جایابی زمین شناختی واژه ها معنا را مقدر می کند.

1.1.2.1.3.3 تاریخ معنا را مقدر می کند.

1.1.2.1.3.4 سفرهای ویژه ی خواننده معنا را مقدر می کند.

1.1.2.2 آوا دومین چیزی است که به چشم می آید.

1.1.2.2.1 صفحه علامتی برای خواندن نیست.

1.1.2.2.1.1 شعر نیازی به بلندخواندن ندارد.

1.1.2.2.1.2 فضای "سپید" صفحه نشان گذاری نشده است.

1.1.2.2.1.2.1 فضاهای "سپید صفحه مساوی نیستند. برخی

فضاها از بقیه سپیدترند. برخی فضاهای سپید

ازفضاهایی که برابر به نظر می رسد، بزرگترند.

1.1.2.2.1.2.2 فضای "سپید " می شود پل دار باشد،

ترجیحا مانند سوراخ کرم به جای این

که مثل میزان موسیقی باشد.

1.2 شعر دسته ای از پیکره ها یا سیماهای توپولوژیک است.

1.2.1 واژه ها سوژه ی فروپاشی ، مرگ یا هر حادثه ی طبیعی دیگری هستند که از سیماها

جدانشدنی است.

1.2.2 واژه ها بر صفحه، صفحه را در یک لحظه ی زمین شناختی خاص نشان می دهند.

1.2.2.1 این لحظه دلالت ضمن بر یک تاریخ است.

1.2.2.2 این لحظه مستلزم یک آینده است

1.2.2.3 خوانند فقط یک لحظه ی صید شده را می بیند.

1.2.3 "تراز صفحه" تنها تراز است.

1.2.3.1 رابطه های عمودی بین "خواننده با صفحه" و "نویسنده با صفحه" و نویسنده با خواننده" از

بین رفته است.

1.2.3.2 سفر افقی در صفحه، مانند یک پیاده رو یا دنباله رو، تنها راه جستجوی معناست.

1.2.3.2.1 اینگونه است که معناها برای هر مسافر متفاوت خواهند بود.

1.2.3.2.2 اینگونه است که معنا در حافظه ساخته شده است.رابطه به تاخیر افتاده اند،

آواها به تاخیر افتاده اند، معنا به تاخیر افتاده است. معنا معنا گرد آمده است.

1.2.3.2.3 اینگونه است که معنا تاثیر ترکیبی از یک پیمایش فیزیکی فضاست ( چشم

به شکل فیزیکی در فضا حرکت می کند هنگامی که ذهن با دال های پاره

پاره روبرو می شود).

1.2.3.2.4 هر شعری یک عالم صغیر است.

2. شعر برشی از زمان زمین شناختی است. گذشته دارد و آینده ای. سیمایی فیزیکی دارد.

2.1 شعر می توانست جور دیگری باشد.

3. شعر و صفحه در یک زمان توپولوژیک می شوند، هنگام که خواننده فضایشان را می پیماید، تغییری را مشاهده می کند،

درآمدن-به-وجودِ توپولوژی.

چارلز برنستين

ashoftar — Mon, 24 Aug 2009 05:03:18 GMT

کوتاهترین فاصله
بین دو نقطه
عشق است.
چارلز برنستین

چارلز برنستین (Charles Bernstein)، شاعر، منتقد و نویسنده آمریکایی، در نیویورک در سال 1950 در خانواده ای یهودی به دنیا آمد. از مهمترین فعالیت های ادبی وی انتشار 13 شماره نشریه L=A=N=G=U=A=G=E Magazine با همکاری Bruce Andrews بین سال های 1978 تا 1980 بود و این مهم ترین منبعی بود که جریان شعری Language poetry را معرفی کرده است. وی هم اکنون علاوه بر تدریس در دانشگاه پنسیلوانیا، چندین پروژه مهم از چندین پروژه مهم از جمله Pennsound را به همراهی Al Filreis و مرکز شعر الکترونیک Electronic Poetry Center را مدیریت می کند.

"دوازده قبیله ی دکتر لکان"، متن کوتاه و خواندنی، یک بازی زبانی ِ ساختارشکنانه! از عنوان پیروان ژک لکان (لکانی ها=Lacanian ) ، داستان دوازده فرقه شدن پیروان موسی،با اشاره هایی طنزآمیز به خاستگاه اندیشه های لکان.

دوازده قبیله ی دکتر لکان

La-CANE-ians : عصا یا چوبدستی (Cane) به مثابه پای سوم یا فالوس ِ لنگ/لکنت دار تصور می شود.

LAKE-anians : ناخودآگاه ساختاری شبیه دریاچه(Lake) دارد.

LACK-anians به "درد ناشی از فقدان(Lack)" توجه می کنند و این که میل این تهی وارگی را با نارضایتی نهایی و ابژه های خیالی پر می کند.

La-CAN-ians: توانایی عمل، تلاش پراگماتیک

La-CAN’T-ians : شکلی از دیالکتیک منفی.

La-CUNT-ians : به عقیده ی بسیاری از پیروان رادیکال لکان، ناخودآگاه ساختاری شبیه اندام جنسی زنانه (Cunt) دارد.

La-KIN-ians: نقطه ی تلاقی اندیشه های لکان و لوی اشتروس، که تاکید بر روابط قومی و الگوهای خویشاوندی(kinship) دارد.

LOW-canians که درست نقطه ی مخالف “high” ’canian ها می باشند.

La-CONE-ians معتقدند که ناخودآگاه ساختاری شبیه میوه ی کاج(Cone) دارد.

La-KANT-ians شاخه ی فلسفی که اندیشه های لکان و کانت را پیوند می دهد.

La-KILT-ians معتقدند که ناخوداگاه ساختاری شبیه دامن مردانه اسکاتلندی (Kilt) دارد.

The Twelve Tribes of Dr.Lacan

La-CANE-ians: The cane or crutch is understood as a third leg or limping/stuttering phallus
LAKE-anians: the unconscious is structured like a lake
LACK-anians focus on “the ache of lack” and the desire to fill this void with ultimately unsatisfying and imaginary objects
La-CAN-ians: the can do, pragmatic strain
La-CAN’T-ians: a form of negative dialectics
La-CUNT-ians: by far the most radical followers of Lacan, who believe the unconscious is structured like the female genital organ
La-KIN-ians: a cross between the ideas of Lacan & Levi-Strauss, which stresses the importance of interrelations and kinship patterns
LOW-canians situate themselves in opposition to the “high” ’canians.
La-CONE-ians believe the unconscious is structured like a cone
La-KANT-ians: a philosophical branch that connects the thinking of Lacan to that of Immanuel Kant.
La-KILT-ians believe the unconscious is structured like a kilt

يک خواننده ي ناگهاني

ashoftar — Wed, 22 Jul 2009 07:39:18 GMT

همین امشب

ashoftar — Fri, 29 May 2009 21:20:18 GMT

"و تنها چهره ی پروردگار بزرگ و بلندمرتبه ات به جا می ماند."
قرآن/رحمان/ 26

فوقش چند دقیقه نه بیشتر

هرچند کاندومی هم باشد با مارک Long Love،

بقای عشق که دیگر تاخیری نمی شود!

بقا مختص ذات اوست.

فااااااتحه !

همین فردا " کسی که مثل هیچکس نیست" می آید

توی زندگی ات شلتاق می اندازد

دهان ِ مثلهیچکسنبودگان ِ (مثل هیچکس نیست شدگان ِ) سابق را می پیماید!!!

خیال کن بقا

مختص ذات او/تو می شود.

مثل شماره ای در کنتاکت های موبایل ات

اضافه می شود

چند شبانه روز کار می کند (حتی تا 6 صبح!)

از کار می افتد یک روز

پاسخ داده نمی شود

No response… The Calls Number …..Restricted!

و روزی پاک می شود

خودش فاک می شود

تن اش که بوی زنش را هنوز... خاک می شود!

بقای آدم ها مختصاتی دارد

حتی اسپرمی که در کاندوم هلاک می شود!

بقای هر چیزی مختص ذات اوست! ... فااااتحه !

من يه قرباني تلفن ام

ashoftar — Mon, 19 Jan 2009 09:18:19 GMT

آلن گینزبرگ

وقتی دراز می کشم بخوابم و دارم رویای شهرآرزوها رو می بینم زنگ میزنه
"یه نمایشنامه برای تئاتر ورشکسته دارید؟"
وقتی دارم توی دفترچه ام شعر می نویسم زنگ میزنه " باستر کیتون زیر پل بروکلینه و در فرانکفورت و بندر..."
وقتی دارم پوست ک ی رم رو کنار میزنم و راس می کنم برای یه رون لاغر یا چاق، دختر یا پسر
دیلیلینگ- "تو رو خدا از زندون بیارش بیرون – پلیس داره خوردش میکنه"
وقتی قاشق سوپ رو به دهن می برم تلفن کف اتاق شروع میکنه به زرزر کردن
"سلام منم – توی پارک با دو تا خانوم از آیووا... دیشب جایی واسه خواب نداشتم ...بکن شون تو دهنت"
و قتی می رم تو فکر ابرهایی که بیرون پنجره ی طرف خیابون بالای سقف ها می خزند
و توی چشم هام تصویر جاودانگی رو پاک می کنند با ستون های خاکستریِ بخار توی آسمون
زنگ می زنه زنگ می زنه "سلام. منم رئیس با ما به ازین باش و اون مانیفست سرسپردگی سیاسی رو تمومش کن"
وقتی به رادیو گوش می دم که پرزیدنت ها کف سالن همایش غرغر می کنند
تلفن صدای ناقوس میده " زود باش با ما بیا هارلم و آشوب رو تماشا کن"
همیشه تلفن وصله به همه قلب های دنیا که یه باره با هم می تپند
گریه کنان از شوهرم ترک کرده دوس پسرم تا ابد ورشکسته شده شعرم رد شده
میشه بیای یه کم پول بدی و لطفن میشه یه کُ س شری واسه من بنویسی
چطوری عزیز میشه بیای تا ایست همپتون ما داریم لب اقیانوس حموم می گیریم ما خیلی تنهائیم
و من به پشت دراز می کشم تو فکر قبض 50 دلاری تلفن، بی پول، کسل، دلواپس،
قلبم می ریزه از انگشتهای شماره گیر، مرگ ها، آواز سحرگاه زنگ تلفن
بعد از ظهر زنگ تلفن تا نیمه شب زنگ تلفن و زنگ تلفن حالا تا ابد.

I Am a Victim of the Telephone

When I lay down to sleep dream the Wishing Well it rings
"Have you a new play for the brokendown theater?"
When I write in my notebook poem it rings "Buster Keaton is under the brooklyn bridge on Frankfort and Pearl. . ."
When I unsheath my skin extend my cock toward someone's thighs fat or thin, boy or girl
Tingaling--"Please get him out of jail. . . the police are crashing down"
When I lift the soupspoon to my lips, the phone on the floor begins purring
"Hello it's me--I'm in the park two broads from Iowa. . .nowhere to sleep last night. . .hit 'em in the mouth"
When I muse at smoke crawling over the roof outside my street window
purifying Eternity with my eye observation of gray vaporous columns in the sky
ring ring "Hello this is Esquire be a dear and finish your political commitment manifesto"
When I listen to radio presidents roaring on the convention floor
the phone also chimes in "Rush up to Harlem with us and see the riots"
Always the telephone linked to all the hearts of the world beating at once
crying my husband's gone my boyfriend's busted forever my poetry was rejected
won't you come over for money and please won't you write me a piece of bullshit
How are you dear can you come to Easthampton we're all here bathing in the ocean we're all so lonely
and I lay on my back contemplating $50 phone bill, broke, drowsy, anxious, my heart fearful of the fingers dialing, the deaths, the singing of telephone bells
ringing at dawn ringing all afternoon ringing up midnight ringing now forever.

Allen Ginsberg

منطق الطیر

ashoftar — Wed, 10 Dec 2008 07:59:18 GMT

"... و او را زبان مرغان آموختيم ..."

"تو چه داني زبان مرغان را
که نديدي شبي سليمان را"

زندگی ام را کرده اند مرغ ها تو دیگر قدقد نکن

ما مکی زاده ها جوجه گی نمی کنیم!

در تخم مان بزرگ شده ایم

آخر پاییز با جوجه های نشمرده

هنوز مرغ های زندگی ام روی تخم اند !

اما مگر قول داده ام تا ابد قوقولی قوقو کنم؟

کارد سلاخی را هميشه لای پرهایم دارم

از روباه های شبانه هم نمی ترسم...

باید این مرغدانی ِ به گه کشیده ی پر از کرم را

با خون تمیز کنم

جایی که خروس تخم می گذارد

اینجای من است.

سه گانه ی تاریکی

ashoftar — Fri, 17 Oct 2008 11:04:18 GMT

...و او را در تاریکی های سه گانه آفریدیم....
قرآن

یک: شلوارک نارنجی در وایتکس

نه در موج هایش برای تو خنده ای
نه گریه ای بر دامن ات
می دانستی باران بر کویر نمی بارد
نمی دانستی حتی اگر اقیانوس اش باشی

دو: تو پرونده ی منی

احضاریه های دادگاه پی درپی می رسند
تا دوباره به یادم بیاورند
کسی که بیزارم از دیدن اش
می خواهد همیشه ببیندم.

سه: من تهران ام

بی خوابی
نرم
مثل خواب می آید
بالشی پر از کابوس برایت می آورد
و به دیوانه خانه ی خواب هایت
باز می گردد.

کنث رکس راث

ashoftar — Sat, 27 Sep 2008 18:14:44 GMT

کنث رکس راث (1982 – 1905 Kenneth Rexroth)

ملقب به "پدر خوانده ی بیت ها"، متولد 1905 ایندیانا-آمریکا. پسر با استعداد نسل بیت که از هفده سالگی درگیر فعالیت های آنارشیستی، انتشار مجموعه شعر و مقاله و ترجمه بود. علاوه بر اینها وی از بنیانگذاران "مرکز شعر سان سانفرانسیکو" San Francisco Poetry Centerمحسوب می شود. انجمنی که تاثیر به سزایی در نشر و گسترش آثار شاعران هم نسل او داشت. به خاطر حضور درخشانش در Cellar jazz club رکس راث بعدها به "پدرخوانده بیت ها" ملقب شد. منتقدان تاثیر آثار و اندیشه های او بر شاعران و نویسندگان نسل بیت و جنبش بیت را غیر قابل انکار دانسته اند.
رکس راث در شعر زبانی ساده و بی پیرابه و با حسی تغزلی – نیمه اروتیک برگزیده است. مارک روزنتالMark Rosenthal منتقدادبی، شعرهای رکس راث را نمونه "یک اثر بیت تغزلی" نامیده است.

ترجمه این دو قطعه برای من تمرینی در "لحن ورزی" بود.

فرار

لای موهای روشنت که ریخته روی پیشونی ات
قطره های بارون برق می زنه
چشات خیس و لبات سرد و خیس
گونه ات سفت شده از سرما
چرا تا این موقع بیرون موندی
چرا بعد از ساعت ها قدم زدن توی باد و بارون
تو تنها کسی که نیمه شب به من پناه آوردی
لباس و جورابات رو دربیار
روی صندلی کنار آتیش راحت تکیه بده
من پاهاتو توی دستام گرم می کنم
من سینه و رون هات رو با بوسه هام گرم می کنم
کاش می شد توی قلبت آتیشی روشن کنم
که هیچ وقت خاموش نشه
کاش می شد مطمئن بشم
یه آهن ربا توی وجودت هس که همیشه تو رو به خونه می کشونه.

پریشانی

در سرخی ملایم سپیده دم از کنار خانه ات می گذرم
پنجره ها باز و پرده ها کشیده
نسیمی نرم از دریاچه
مثل نفس های تو بر گونه ام.
تمام روز در گاه و بی گاهِ بارن ریز قدم می زنم
لاله ی سرخی از پارک متروکه می چینم
قطره های روشن باران بر گلبرگ ها
در ساعت پنج این رنگ تنهایی است در شهر
غروبی بارانی از کنار خانه ات می گذرم
می توانم ببینمت کمرنگ، در حرکت از پشت پرده های روشن.
آخر شب جلوی کاغذی سپید می نشینم
تا وقتی که گلبرگی سرخ پیش رویم پرپر شود.

Runaway

There are sparkles of rain on the bright
Hair over your forehead;
Your eyes are wet and your lips
Wet and cold, your cheek rigid with cold.
Why have you stayed
Away so long, why have you only
Come to me late at night
After walking for hours in wind and rain?
Take off your dress and stockings;
Sit in the deep chair before the fire.
I will warm your feet in my hands;
I will warm your breasts and thighs with kisses.
I wish I could build a fire
In you that would never go out.
I wish I could be sure that deep in you
Was a magnet to draw you always home.

Confusion

I pass your home in a slow vermilion dawn,
The blinds are drawn, and the windows are open.
The soft breeze from the lake
Is like your breath upon my cheek.
All day long I walk in the intermittent rainfall.
I pick a vermilion tulip in the deserted park,
Bright raindrops cling to its petals.
At five o'clock it is a lonely color in the city.
I pass your home in a rainy evening,
I can see you faintly, moving between lighted walls.
Late at night I sit before a white sheet of paper,
Until a fallen vermilion petal quivers before me.

پس حتمن زبان یک صندلی است

ashoftar — Sat, 30 Aug 2008 16:39:18 GMT

هانس آرپ (Jean Hans Arp۱۸۸۷-۱۹۶۶) نقاش و مجسمه ساز معروف. از اولین دادائیست ها که سپس به سوررئالیسم انتزاعی گرایش نشان داد. در اولین موج دادائیسم با نشریه دادا همکاری کرد و در اولین نمایشگاه سوررئالیست ها در پاریس نیز آثاری ارائه داد. و ...

بیشتر درباره ی هانس آرپ - از ویکی پدیا
ترجمه انگلیسی شعر از David Gascoyne

سنگ های اهلی (قطعه)

پاهای صبح پاهای ظهر و پاهای غروب
پیوسته دور کپل های ترشیده می گردند
از آن سو پاهای نیمه شب بی حرکت می مانند
در سبدهای پژواک بافته ی خویش

پس حتمن شیر یک الماس است

بر نیمکت هایی ساخته از نان
لخت و پوشیده نشسته اند
لخت در میان پنجه هایش پرستوهایی سربی دارد
پوشیده میان انگشتانش لانه هایی سربی دارد
هر ساعت لخت می پوشد و
پوشیده لخت می شود
و لانه های سربی و پرستوهای سربی را مبادله می کنند

پس حتمن دنبالچه یک چتر است

دهانی باز می شود درون دهان دیگری
و درون این دهان دهانی دیگر باز می شود
و درون این دهان دهانی دیگر باز می شود 1
و این سان بی پایان
چشم انداز غمگینی است
که من-نمیدانم-چرایی را
به من-نمی دانم-چرای دیگری می افزاید

پس حتمن ملخ یک ستون است

پیانوهایی با سر و دم
پیانوهایی با سر و دم را
بر سر خویش و دم خویش جای میدهند

پس حتمن زبان یک صندلی است

1-یادآورد لبریخته 5 یداله رویایی :

" در چشم باز چشمی دیگر باز می روید
و در چشم باز
چشم باز دیگر می روید
و باز در چشمی
چشم دیگر می روید باز ..."